Dewastacja górskiej przyrody przez człowieka
Nikt z nas nie zastanawiał się chyba nigdy nad celem istnienia turystyki górskiej. Fakt obcowania z przyrodą, możliwość podziwiania widoków i malowniczych krajobrazów, poprawa kondycji fizycznej, odnalezienie cichego miejsca na refleksję – góry zawsze były czymś nieziemskim, cudownym i nieosiągalnym w swojej prostocie. Nie na tyle jednak, by człowiek zainteresował się nimi bardziej niż w sferze materialnej. Wiele osób robi doskonałe interesy na górskiej turystyce, oferując noclegi, lokale restauracyjne, wycieczki zorganizowane, przejażdżki konne i rowerowe. Nikt nie patrzy na cel gór sam w sobie: uwrażliwienie ludzi na niszczoną przyrodę.
Górska turystyka jest o tyle specyficzna, że zawiera w sobie niebezpieczeństwo dewastacji piękna natury. Nie można zatem w pełni oddać się zajęciu podziwiania i zwiedzania tego, co natura sama nam przygotowała, trzeba bowiem jeszcze zatroszczyć się o jej ochronę. Nie wystarczy samo przygotowanie fizyczne i kondycyjne do długich, górskich wędrówek. Trzeba jeszcze przygotować się mentalnie do tego, że za góry jesteśmy odpowiedzialni – że wchodząc na ich teren nie mamy prawa go niszczyć, zaśmiecać ani w żadnej inny sposób zmieniać.
Tego niestety wielkie rzesze turystów nie rozumieją – pozostawiają po sobie zniszczenia, dewastują piękno przyrody, nierzadko zwyczajnie wyrzucają śmieci na szlakach, zamiast kulturalnie donieść je do najbliższego kosza. Przed tego typu chamstwem i żałosnym postępowaniem trudno się bronić, ale dlatego to my musimy dawać innym dobry przykład.