Niebezpieczeństwa na szlakach turystycznych
Niestety trudno mówić o świadomości bezpieczeństwa i odpowiedzialności w kontekście turystyki górskiej. Wciąż turyści albo celowo albo zupełnie nieświadomie łamią kolejne zakazy i obostrzenia przewodników, nie zastanawiając się nad konsekwencjami takiego postępowania. Grupy zorganizowane nie zawsze zachowują odpowiedni umiar w wyborze tras, dostosowując je nie do możliwości swojego najsłabszego członka, ale wybierając szlaki sławne i modne. To z kolei powoduje wiele problemów. Brak kondycji, szybkie zmęczenie oznacza z eguły niepotrzebnie przedłużający się przemarsz, a niekiedy wymagane jest wręcz wezwanie odpowiednich służb.
Dlatego ważne jest, by zawsze wyruszać na trasy nie tyle oznakowane, ale stosunkowo łatwe. Dopiero kiedy sami decydujemy się na górską wędrówkę, możemy indywidualnie dobrać sobie szlak, według własnego uznania, ale i możliwości. Nie należy jednak zapominać, że możemy się przeliczyć i zwyczajnie się zmęczymy lub nabawmy jakiegoś urazu.
Koniecznością jest więc zabranie ze sobą zapasów jedzenia i picia, ciepłych ubrań, latarki i telefonu komórkowego, by w razie problemów wezwać pomoc. Warto trzymać się większej grupy lub nawet iść w grupie dwuosobowej. Odrzucanie towarzystwa na szlaku może okazać się brzemienne w skutki, w razie nieszczęścia nikt nam bowiem nie pomorze. Absolutnym wymogiem jest mapa lub przewodnik turystyczny, które ułatwiają trzymanie się wybranych szlaków. Mapa powinna być aktualna i dopasowana do terenu, na jakim się poruszamy, najlepiej wydana przez PTTK.