Ochrona przyrody górskiej
Będąc w górach, przemierzając bardzo dalekie i rozległe trasy, otaczają nas rośliny i cała przyroda Parków Narodowych. Wiedząc, że wszystko tam jest ściśle objęte ochroną. O zerwaniu malutkiego kwiatka bądź trawki nie ma nawet mowy. Czyniąc to, możemy zapłacić mandat o bardzo wysokiej kwocie. Nie wolno również płoszyć zwierzyny, krzyczeć i robić hałasu. Za deptanie lub umyślne niszczenie przyrody, czeka nas surowa kara. Będąc w rejonie na przykład Tatrzańskiego Parku Narodowego, możemy spotkać ponad tysiąc gatunków roślin, wśród których osiemdziesiąt pięć podlega ochronie gatunkowej. Nie będąc świadomi, niszczymy dobro przyrody. W rejonach takich, lasy stanowią większą część powierzchni. A wiadomo jak dużo roślin może żyć w lesie. Na przykład w Babiogórskim Parku Narodowym występuje siedemset gatunków roślin naczyniowych, dwieście gatunków mchów oraz wiele porostów i glonów. 
Około osiemdziesiąt pięć procent całej powierzchni stanowi chroniona fauna i flora. Powstają instytucje, które pomagają chronić te właśnie roślinności, dzięki nim nie dochodzi do całkowitego ich wyniszczenia. Będąc tam, pamiętajmy aby nie zrywać żadnych roślin, niczego nie deptać i nie płoszyć zwierząt, gdyż jest to zachowanie naganne i postępujemy wbrew zasadom. Możemy stwierdzić, że w górach wszystko jest pod ochroną, dlatego że otaczają je obszary wszelkich Parków Narodowych. Gatunki są pod ścisłą ochroną, gdyż grozi im wyginięcie, istnieje ich już bardzo mało, a dalsze zrywanie i niszczenie doprowadzić może do całkowitego wymarcia. Niezależnie od tego, czy są to rośliny czy zwierzęta, nie możemy przestępować prawa i popełniać przestępstwo. Wszyscy i wszystko na tym świecie ma prawo do życia, a my nie możemy nikomu go odbierać. Często też robimy to nie będąc w ogóle świadomym. Dlatego też należy zapamiętać to, aby nie niszczyć lub nawet nie dotykać tego, co spotkamy w górach i na ich rozległym obszarze. Rośliny górskie znakomicie przystosowały się do terenu, wytwarzają one twarde, sztywne lub pokryte włoskami liście, stają się przez to twardsze i mocniejsze. Jednym z przykładów takiej adaptacji jest właśnie szarotka alpejska.